4 ஏப்ரல், 2010

மரணங்களின் ஊடாக ஒரு பயணம்



மரணம் எனும் நிகழ்வு எனக்கு இதுவரை பிரிவாற்றாமையையும், சோகத்தையும் கொடுத்ததாக நினைவில்லை. மாறாக அது பயத்தையும் அருவெருப்பையுமே ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. நம் கண் முன் நடமாடி, நம்மோடு தொடர்பு கொண்டு, நம்மில் சில பதிவுகளை ஏற்படுத்தும் ஒரு மனிதர் திடீரென்று காணாமல் போய் விட முடியும் என்கிற சாத்யம் நாம் விரும்பத்தகாத ஒன்றுதான். பிறர் மரணம் நம் வாழ்வில் கொண்டு வரும் தற்காலிக வெறுமை மிகுந்த வெறுப்புக்குரியதாக இருந்தது.

எனக்கு நினைவு தெரிந்து முதல் மரணம் நாங்கள் குடியிருந்த வீட்டுக்காரத் தாத்தாவுடையது. அவர் பற்றின ஞாபகங்கள் தேசலாகத்தான் இருக்கின்றன. பெரியார் மாதிரி நீள்வெண்தாடி. தொண்ணூறு வயதிருக்கலாம். அவர் நடந்து நான் பார்த்ததில்லை. ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டு போகிற வருகிறவர்களை பெருங்குரலெடுத்து அழைத்துக் கொண்டிருப்பார். அவர் பேத்தி எனக்கு மிக நல்ல தோழி. அவள் முதுகில் ஏறி குதிரை சவாரி செய்திருக்கிறேன்.(அப்போது எனக்கு வயது ஆறு). ஒருமுறை இருவருக்கும் கொஞ்சம் திராட்சைப் பழங்கள் கொடுத்தார்.
அதுதான் எனக்கு அவர் பற்றி இறுதி ஞாபகம். அதன்பிறகு அவரது இரண்டாவது மகன் ஒரு நடுநிசியில் “ அம்மா! அப்பா செத்துட்டாரும்மா” என்று தலையிலடித்துக் கொண்டு திடுதிடுவென்று ஓடி வந்தது ஞாபகமிருக்கிறது. மறுநாள் காலை தாத்தாவை அவர் ஜாதி வழக்கப்படி அமர வைத்து மாலை போட்டிருந்தார்கள். தாடையை இழுத்துக் கட்டி பின் மண்டையில் முடிச்சுப் போட்டிருந்தார்கள். அங்கு கொளுத்தி வைத்திருந்த ஊதுபத்திப் புகை பிணநாற்றமடித்தது. அவர் காலடியில் அமர்ந்து நடுங்கிக் கொண்டிருந்தேன். நானும் ஒரு நாள் இப்படித்தான் சாகப்போகிறேன் என்று நினைக்க விரக்தியாக இருந்தது.

அதற்கப்புறம் என் உறவுக்காரப் பையனும், பள்ளித்தோழனுமான மணிகண்டன் கிணற்றில் தவறி விழுந்து இறந்துவிட்ட செய்தி கேட்ட போதுதான் மிகுந்த அதிர்ச்சியாக இருந்தது. வயதாகி, நரை விழுந்து, பல்கொட்டி, பொக்கை வாயோடு சாவது மரணத்தை ஒத்திப் போட முடிகிற சலுகையைக் கொடுப்பதால், விருப்பமில்லவிட்டாலும் ஒத்துக் கொள்ள முடிந்தது. ஆனால் திடீரென்று எந்த விநாடியும் செத்துப் போய் விட முடியும் என்று தெரிந்த போது ஏற்றுக் கொள்ளவே
முடியவில்லை.

முதல் முதலாக ஒரு இறந்த உடலை தொட்டுத் தூக்கியது என் பதினைந்தாவது
வயதில்தான். அதுவரையில் நிகழ்ந்த மரணங்களுக்கு பத்து, பதினைந்து நிமிடங்கள்தான் ஒதுக்கியிருக்கிறேன். உடல் வைக்கப்பட்டிருக்கும் அறையில் அதற்கு மேல் இருக்காமல் டேக்கா கொடுத்து விடுவேன். மரணச் சடங்குகள் முடியும் வரையில் என் உறவினர் வீடுகள் ஏதாவதொன்றிற்குச் சென்று விடுவேன்.
ஆனால் இந்த முறை அப்படித் தப்பிக்க முடியவில்லை.

எட்டாம் வகுப்பு முடிக்கும் வரை என் தாத்தா, பாட்டியோடுதான் இருந்தேன். அப்பாவுக்கு அரியலூரில் வேலை கிடைத்து என்னை அங்கு அழைத்துச் சென்று விட்டார். எங்கள் பக்கத்து வீட்டில் சித்ரா என்றொரு அக்கா பத்தாம் வகுப்பு முடித்து
வீட்டிலிருந்தது. எனக்கு நல்ல ஸ்நேகம். அப்போதெல்லாம் தெருவுக்கு ஒன்றிரண்டு வீடுகளில்தான் தொலைக்காட்சி இருக்கும். சித்ராக்கா காலையில் தெரிந்த ஏதோ ஒரு வீட்டிற்குப் போய் தொலைக்காட்சி பார்த்து விட்டு மதியம்போலத்தான் வந்தது.
அவர்கள் அம்மா, ” வீட்டு வேலையை விட்டுட்டு எங்கடி போய்த்தொலைஞ்சே? “என்று ஆரம்பித்து விடாமல் திட்டித் தீர்த்திருக்கிறாள். மகளை உள்ளே அனுமதிக்காமல் வாசலுக்கு வெளியேவே நிற்க வைத்து விட்டாள். சித்ராக்கா கொஞ்ச நேரம் வெளியே அமர்ந்து விட்டு பிறகு எழுந்து எங்கேயோ போய் விட்டது.

மதியம் இரண்டரை மணி போல சித்ராக்காவைத் தேட ஆரம்பித்தோம். சித்ராக்காவின் அம்மா, அக்கா, நான் மூவர் மட்டும்தான். சிறிது நேரத் தேடுதலிலேயே கண்டுபிடித்து விட்டோம். ஒரு சுள்ளிக்காட்டில் அரளி விதையை அரைத்து விழுங்கிவிட்டு விழுந்து கிடந்தது. பார்த்த உடனேயே உயிர் போய் விட்டது தெரிந்து விட்டது. என்னைத் தலைமாட்டில் இருந்து தூக்கச் சொன்னார்கள்.
ஸ்வாசத்தைச் சற்று நேரம் நிறுத்திக் கொண்டு, பயமும், அருவெருப்பும் வயிற்றில் குழைந்து கலக்க, சித்ராக்காவைத் தூக்கினேன். வீடுவரை கொண்டு சேர்ப்பதற்கு எந்த
கடவுள் உதவியதென்று தெரியவில்லை. நீண்ட நேரத்துக்கு உள்ளே அடிக்கடி அதிர்ந்து என்னை பலவீனமாக்கிக் கொண்டே இருந்தது. அம்மாவிடம் சொல்லிவிட்டு நான் வாரந்தோறும் செல்லும் பால்முருகேசன் பிரதரின் ஜெபவீட்டுக்குச் சென்று விட்டேன்.

26 மார்ச், 2010

அத்வைதம்


ஒன்றுமற்றதிலிருந்து
ஓர் புள்ளியாய்த் தோன்றி
வெடித்தேன் சிதறுண்டேன்
பிரபஞ்ச வெளியாய் பால் வீதியாய்ப் பரவினேன்
என் பிரம்மாண்டத்தை வேடிக்கை பார்ப்பதற்காய்
உடலுக்குள் குடிபுகுந்தேன்
தனிமை வாட்ட துணை வேண்டி என்
விலா எலும்பைப் பறிகொடுத்தேன்
கூடி முயங்கினேன் நுரைத்துக்
குமிழ்களாய் பெருகினேன்
குமிழ்கள் என்னைச் சூழ்ந்து கொள்ள
மூச்சுத் திணறிற்று
உடல் என்னும் உடை சிறையாகிப் போயிற்று
ஒன்றுமற்றதிலிருந்து எல்லாம் ஆனேன்
எல்லாம் ஆனபின் என்னைத் தேடினேன்
தேடித் தீர்ந்தபின் உண்மை உணர்ந்தேன்
இரண்டற்றதாய் நானே இருந்தேன்

கடவுள் அறிதல்


தேர்வில் மதிப்பெண் வர
பிள்ளையார் முன்
தேங்காய் உடைத்ததுண்டு.
படக்கதைகள் படித்து
சக்தி மிக்கவர்
விஷ்ணுவா விநாயகரா ஒப்பிட்டதுண்டு.
கல்விக்கண் திறந்ததால்
கடவுளர் பலரல்ல ஒன்றெண்டு தேர்ந்ததுண்டு.
கர்த்தர் முன் மண்டியிட்டு
கண் மூடிக்கதறியதுண்டு.
கால் முட்டி தேய்ந்ததுண்டு.
நீயே கடவுள் உன்னை உணர்
ஆன்மாவை அனுபவி அத்தனையும் தெளிவாகும்
குண்டலினி துளைத்தால் மண்டைக்குள் ஏதோ மலரும்.
யாராரோ சொல்லியதை எனதென்று ஏற்றதுண்டு.
கடவுள் உலகம் எல்லாம் கற்பனை
இருப்பது சூன்யம் ஒன்று மட்டுமே
என்றான் புத்தன் திகைத்தேன்
சூன்யம் பார்க்கிற ஆள் யாரப்பா?
சூன்யம் மறைந்தால் அவனும் மறைவானோ?

உள்ளொளி


இருளில் தேடுகிறேன்.
இருளின் குழந்தைகள் துணை நிற்க.
உள்ளே இருப்பது
ஒளி காணும் ஆர்வமா?
ஒளி பார்க்கும் நப்பாசையா?
விளக்கின் மேல் நம்பிக்கை
விளக்கைச் சமைக்குமா?
இருளைக் கொல்ல ஒளியே தேவை.
இருளின் வாசமே நிரந்தரம் எனில்
ஒளியின் வேட்கை எப்படி என்னுள்?
ஒளி மட்டும் கற்பிதமல்ல.
இருளும்தான்.

25 மார்ச், 2010

சாதன சதுஷ்டயம் - 5



ஸமாதானம்
மன ஒருமுகப்பாடு. சித்தஸ்ய ஸ்தைர்யம். ஏகாக்ர:
யோக சாஸ்திரம் இதையே ஸமாதி: என்கிறது.
தியானிக்க வேண்டிய பொருளில் இருக்க வேண்டிய மன ஒருமுகப்பாடே ஸமாதானம் எனப்படுகிறது.

ஸமாதானத்தை அடைவதற்கான உபாயம் என்ன?
1. வைராக்யம் அதிகரித்தல் வேண்டும்.
2. முமுக்ஷுத்வம் – அடைய விரும்பும் பொருளில் ஆர்வம்.
3. அப்யாஸம் – மனதை ஒருமுகப்படுத்தி தொடர்ந்து பயிற்சி செய்தல். தியானப் பயிற்சி.
4. த்ருதி: - உறுதி. உறுதியாக இருந்து பழகுதல். செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு செய்த
விஷயங்களை உறுதியோடு நின்று செய்து முடிக்க வேண்டும்.

ஸமாதானத்தை அடைவதன் பலன் என்ன?
1. மனோ பலம் – மோஹம் (குழப்பம்) என்ற எதிரியிடமிருந்து நம்மைக் காப்பாற்றும்.
2. ஸ்ரவண நிஷ்டா – சாஸ்திரத்தை முழுமையாகக் கூர்ந்து கேட்போம்.



முமுக்ஷுத்வம்

மோக்ஷம் வேண்டும் என்கிற தீவிர ஆசை. தீவிர இச்சா. இச்சை என்றாலே நம்மைச்
செயலில் தூண்டும் அளவுக்கு வளர்ந்த ஆசை என்று அர்த்தம்.
ஜானாதி – ஆசைப்படுதல் – செயல்படுதல்
அறிதல் – இச்சதி – யததே.
முமுக்ஷுத்வத்தின் இருபடிகள்
1. மோக்ஷத்தை அடையும் ஆசை.
2. மோக்ஷத்தைஅடையும் பாதையைக் கண்டு கொள்ளல்.
மோக்ஷத்தைஅடையும் பாதையைக் கண்டு கொண்டவனுக்கு ஜிக்ஞாஸு என்று பெயர்.
ஜிக்ஞாஸு என்றால் ஞாதும் இச்சும் – கண்டு கொண்டதை அறிய வேண்டும் என்பதில் உள்ள ஆவல்.
முமுக்ஷுத்வத்தை அடைவதற்கான உபாயம் என்ன?
1. விவேகம் – அநித்யத்தின் மீது வைராக்யமும், நித்யத்தின் மீது ஆசையும் வளர்த்தல்.
2. கர்ம யோகம் – மேலான பொருள் மீது ஆசை வர சித்த சுத்தி வேண்டும். அதற்குக் கர்ம யோகம் பழக வேண்டும்.

முமுக்ஷுத்வத்தை அடைவதன் பலன் என்ன?
1. ஸ்ரவண சித்தி:
2. தடைகள் நீங்கி முன்னேறும் சக்தி கிடைக்கும்.
3. பிற அனைத்து சாதனைகளையும் பின்பற்றுவது எளிதாகும்.

ஓம் பூர்ணமதப் பூர்ணமிதம் பூர்ணாத் பூர்ணமுதச்யதே
பூர்ணஸ்ய பூர்ணமாதாய பூர்ணமேவாவஷிஷ்யதே

மேலும் வாசிக்க